باید توجه داشت عصری که خیام در آن میزیسته دوران شکوفایی عقاید اشعری بوده است.
اگرچه نمیتوان که خیام را اشعری مسلک دانست، امّا از این نکته هم غافل نباید بود که جوّ حاکم فکری و پذیرش عمومی مردم در آن
دوران، مقتضی مسئلهٔ جبر بوده است. به علاوه این که ظلم و ستم سیاسی، بیعدالتی اجتماعی و اتفاقات
و حوادث طبیعی هم به پذیرش قضا و قدر کمک مینموده است. با این حال، خیام که مهمترین مسئلهاش مرگ
بوده است و برای خود در برابر مرگ جز تسلیم و رضا چارهای نمییافته و نامرادیها و ناجوانمردیهای روزگار و
مردم آن را با تمام وجود احساس میکرده، چگونه میتوانسته است از آزادی به مفهوم کلامی، سیاسی و یا
اجتماعی آن سخن بگوید
ارایه ها: عکس -استعاره-حقیقت و مجاز
برچسب:
نویسنده: الینا صالحپور